Titel: Een Goed Gesprek. Een rechthoekige vorm (kubus?) is (voorzichtig) in de boom geplaatst. Natuur & cultuur voeren een vruchtbare conversatie.

Would You Wonder off

Een installatie in de natuur

Would is Zou (je) & Wood. Wood is woud en ‘woudt (gij)’.
Woudt gij zich verwonderen, treed dan binnen.
You dat ben Jij.
Wonder is Wonder, Mirakel. Het is ook zich verwonderen, zich verbazen.
Wonder is ook Wander. To Wander is te Dwalen, Dolen.
Off is ernaast, ervandaan. Of is ervan, er over. To Wander Off is afdwalen.

Het concept / Waar het om draait

Dit plan draait om drie begrippen: Verbeelding, Vertrouwen, Verwondering.
Het motto van de installatie is een gedicht van mijn eigen hand (zie de bijlage)

Verbeelding

Dingen kunnen er anders uitzien dan gewoonlijk, als je wilt. Door simpele ingrepen van spiegeling, verkleuring, gelaagdheid, ruimtelijkheid, kijkhoek, zie je dagelijkse dingen letterlijk & figuurlijk in een ander licht.

Ook uw/jouw verbeelding, lezer dezes, is in het spel. Kan je je verbeelding laten spreken?

En tot slot—en in feite om te beginnen—mijn verbeelding: hoever durf ik die oprekken? Hoeveel kan ik me verbeelden? Wat verbeeld ik me wel?

Vertrouwen

De installatie wordt geplaatst in een ongecompliceerde omgeving, met een vertrouwelijke sfeer: een recreatiegebied, een park. Een plek waar je vrij kunt bewegen, je kind vrij kunt laten dwalen, jezelf vrij kunt laten. Neem het vertrouwen in jezelf op en vertrouw op je verbeelding.

Dit project spreekt ook tot mijn zelfvertrouwen: een hardverworven vertrouwen in mijn eigen verbeelding & mijn realiteitszin, doorzettingsvermogen en consistentie in concept & uitwerking. Hoe meer ik me verbeeld, des te beter.

Verwondering

Ten derde is er de verwondering, het sleutelbegrip van W Y W O. Verwondering is het product van concept, realisatie en beleving. De verwondering over de kracht van je eigen verbeelding, dat dingen niet hóeven te zijn wat ze lijken.

De verwondering over de ‘gewone’ omgeving, de frisse blik, de onverwachte doorkijk, spiegeling, verkleuring, visuele en akoestische vervorming, optische illusie.

En: onze gezamenlijke verwondering over de reacties, de ontmoetingen, de verrassingen, over wat het ons leert.

De context, de aanleiding

Een bos (ook een recreatiebos, een park) is een levend organisme dat ons omarmt, voedt, beschermt, toefluistert, tot rust brengt & van ademlucht voorziet. Maar zíen we het ook? Onze blik is doorgaans recht vooruit, het pad volgend, doelgericht. We zien het vaak niet echt.

De natuur, het (recreatie-)bos is bedacht en bedoeld voor “recreatie”, wat letterlijk “herschepping” betekent. Het biedt ruimte voor ontspanning, ongeplande gedachten, dromerijen, afstand van het jachtige stadsleven. Het is een plek van verpozing, bezinning, beleving; alleen of met anderen samen; in stilte of met de geluiden van de natuur. Ook cultuur & kunst geven ons hier een nieuwe kijk op onszelf en op onze samenleving.

Een ideale combinatie dus, het (park-)bos en de (omgevings-)kunst

Het ideaal
De droom, zo concreet mogelijk verwoord.

Would You Wonder Off (WYWO) is een grote multimediale installatie. Hij bestaat uit kleinere en grotere objecten, geprojecteerd licht, (half-abstracte) videoprojecties en een soundscape. Ook eenvoudige interactie (bijvoorbeeld via bewegings- & licht-detectie) kan ingezet worden. Er zal video- & audiomateriaal zijn voor een half uur à drie kwartier (een ‘verhaal’ in beeld & geluid) , waarmee de bezoeker door de installatie geleid wordt. Maar men kan ook vrij rondlopen, zonder zich iets van die ‘sturing’ aan te trekken.

De inhoud van de beelden en de muziek hebben vaak—op het eerste gezicht—overeenkomsten met de omgeving, de natuur. En dan opeens niet meer, ze contrasteren, verrassen, zetten je  op het verkeerde been, vertellen het verhaal dat onder de oppervlakte te vinden is.

Als de context (een festival, een kunstroute) er zicht voor leent, zijn op gezette tijden (twee of drie keer per dag?) enkele performers (mime, dans, spraak, zang, instrumenten) aanwezig die de bezoekers zullen leiden, verrassen, verleiden en meenemen in de beleving met korte ad-hoc-performances op diverse plekken in de installatie.

Een aantal van de grotere objecten zijn al langer in ontwikkeling en deels al eerder gebouwd. Het is, afhankelijk van de mogelijkheden, mogelijk de installatie tot enkele objecten te beperken of uit te breiden.

Langs een met licht aangeduid pad van circa zestig meter lang zie je aan weerszijden een schijnbaar toevallige hoeveelheid vrij eenvoudige vormen, kleine en grotere; rechthoeken, vierkanten, een kegel, een rechthoekig kader van gekleurd folie, een grote spiegel, een deurachtige vorm met een kijkgat op kinderooghoogte. Hier en daar hangt een spot, een eenvoudige beamer en een luidsprekertje.

Langs het pad kom je een donker spiegelende poel tegen, die de verlichte boomkruinen weerkaatst. Hoog tussen de bomen hangt een veelhoekig vlak. Je ziet de hemel en de boomtoppen erdoorheen, maar dan verkleurd. Verderop is een breed vlak, waarop bewegende beelden te zien zijn. Dichterbij gekomen blijken het bewerkte opnames van het menselijk lichaam. Die spelen op een half-transparant scherm, waardoor ook de achtergrond meespeelt.

Onderdeel van het pad is een gang van een meter of tien lang, gemaakt van gaas, gevuld met mist. Licht en kleur, video en geluid spelen erdoorheen en zijn ook buiten de tunnel, door mist en gaas heen te zien. Tussen twee bomen is op circa drie meter boven de grond een slang gespannen, waaruit een dun regengordijn valt. Zonlicht, wind, schaduwen en s’avonds kunstlicht of video spelen met de spiegeling en doorzichtigheid van de regen.

Een ander onderdeel is een klein plateau, met rondom, op verschillende hoogten, drie à vier kijkgaten. De witte vlakken, die her en der aan de bomen bevestigd zijn, blijken, door de kijkgaten, een kader, een dichtregel, een geometrische vorm die door het bos steekt, een huis als door een kinderhand getekend.

De technische term hiervoor is anamorfose; onherkenbaar vertekende beelden worden, vanuit de juitse hoek bekeken, herkenbaar.

Ook een enkel simpel speelobject, rond een boom, op een hellinkje of zomaar langs het pad, maken deel uit van het geheel.

De mogelijkheden zijn schier onbegrensd. Locatie, tijd & budget bepalen de grenzen. Binnen die grenzen is veel mogelijk met simpele middelen: een aantal stukken uitgezaagd waterbestendig beschilderd plaatmateriaal, aan bomen bevestigd met spanbandjes, een LED-floodlicht op batterijen met een Lee-filter ervoor, een frame, bespannen met spiegelend kleurfolie, een gespannen staaldraad met gaasdoek eraan, mp3-speler, transistorradio en een ghettoblaster. Voor de mist en de regen zjn wat ingrijpender faciliteiten nodig. Veel is al eerder gemaakt voor andere projecten.

Voor de toepassing van het project zal altijd een of meerdere werkbezoeken ter plaatse nodig zijn. In overleg met de organisatie en de terreinbeheerder worden de mogelijkheden besproken. Daarna wordt er in mijn studio & werkplaats gewerkt aan ontwerpen, basismaterialen en elementen van Would You Wonder Off.

Tegelijk zullen er tot op het laatst nog beslissingen kunnen worden genomen, in functie van weer, technische ontdekkingen, & (vooral) de Verbeelding. Die van jullie (om je voor te stellen wat dit plan op kan leveren), die van mij (& mijn helpers).

En natuurlijk die van de bezoeker. Juist die openheid, dat inspelen op lokale omstandigheden, zal voor de bezoeker een voel- & zichtbare toegevoegde waarde zijn.

Seizoenen

Het is het begin van de zomer, de natuur is nog fris, het is warm of nat, de dagen worden alweer wat korter; de herfst dient zich aan of laat nog wat op zich wachten, af en toe is er al een donkere dag met waterkou. De struiken bloeien of dragen al bessen; de kleuren vervagen, stof daalt op de bladeren neer, hier en daar kleurt al een struik of wingerd. Een vroege regenstorm verjaagt de zomerse loomte. Een donker dreigende lucht stemt meewarig over het naderende seizoen van weer naar school & werk. Nog even niet, geef je nog even over.

Al deze factoren van weer en daglengte worden meegenomen in de vormgeving van het project. Er kan gevarieerd worden met lichtsterkte, het zonlicht en de wolkenluchten.

(Mijn verbeelding schiet heen en weer: een projectie die interfereert met de patronen van schaduwen en lichtvlakken van zonlicht door het bladerdak boven je hoofd en een sterrekijker met, in het beeld, toevoegingen als namen van sterrebeelden: Grote & Kleine Beer, De Jachthonden. Af & toe ook ‘n ander woord, Melancholie, Luie Dag, Vleugelslag, of nieuwe namen voor nieuwe sterrebeelden: Cassiopeia = Papieren Hoed)

Tot besluit over dit plan

Dit plan is een uitwerking van mijn multimediale installatiewerk dat voortdurend in ontwikkeling is.

Doel van Would You Wonder Off is dat de bezoeker zich verwondert over wat hij/zij ziet, of meent te zien. Soms ziet zij/hij een projectie, soms een weerspiegeling, soms de omkaderde of vertekende werkelijkheid.

Het is belangrijk dat de installatie goed ingebed is in en afgestemd op de plek waar hij wordt geplaatst.

Zie voor meer van mijn werk www.kuitenbrouwer.nl, met name het verslag van Environ/Man 0.5 (November 2015)

De installatie zal geschikt zijn voor alle leeftijdgroepen; begeleidende teksten, hulp & uitleg ter plaatse is voorzien. Ook de invloed van het weer, het daglicht of het ontbreken daarvan, zal nog nader uitgewerkt worden.

De Makers

Carel fhm Kuitenbrouwer bedacht het concept van The Wood for the Dreams. Hij is ook verantwoordelijk voor de ruimtelijke vormgeving en de video. Kuitenbrouwer is grafisch ontwerper & multimediakunstenaar. Na zijn studies aan de Rietveldacademie en de Rijksacademie heeft hij gewerkt als performance artist, zelfstandig ontwerper, redacteur, programmamanager, hoofd vormgeving educatieve uitgeverij, & HBO-docent-onderzoeker. Hij woont & werkt in Amsterdam & Noord-Frankrijk.

Kuitenbrouwer realiseerde de afgelopen jaren meerdere multimediaprojecten in samenwerking met onder andere Holland Festival, Minimal Music Festival, Asko|Schönberg Ensemble & SolistenEnsemble Kaleidoskop.

In November jl realiseerde hij Environ/Man 0.5, waarin op zijn uitnodiging een groot aantal performers, improviserend musici, dichters en zangers meewerkten.

De rode draad en culminatie van dit alles: onverwachte combinaties maken, dwarsverbanden leggen & media combineren om zo een meerdimensionale ervaring te creëren bij de toeschouwer, gebruiker, bezoeker, deelnemer. Deeelnemer omdat het publiek deel uitmaakt van het werk, het resultaat bepaalt, invloed uitoefent, zijn eigen verhaal maakt, zijn eigen fantasie gebruikt.

Anke Brouwer is componiste. Zij & Kuitenbrouwer werken al lang samen. In November 2015 ging van hen samen in Groningen de compositie voor koor, orkest, soundscape en video, getiteld Kleurengeluidsignaal, in première. Anke maakte de soundscape voor Environ/Man 0.5 en zal ook verantwoordelijk zijn voor de soundscape van The Wood for the Trees.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *